| تبليغات | X |
|
سیبها گاهی سرخاند و گاهی سبزاند و گاهی...اند
|
الان رو به رویم نشستهای.
سوال کردی.
جواب دادم.
سوال کردی.
جواب دادم.
حالا از من میپرسی و مرا عاجز میکنی. میدانم که نمیخواهی اشکهایم را ببینی.
ولی نزدیک است. تو داری از چاههای خشک شدهام که آهک ریختهام برای نابودیشان اشکها را بالا میکشی.
با نگاهت.
