سیب‌ سه نقطه

یکی

sibesowrkh — Wed, 04 Nov 2009 09:20:18 GMT

پارک لاله
حوالی 9 شب.

احتمالا دوشنبه یا سه‌شنبه ( روزی که وسط هفته باشد، و کسی هم کاری به آدم نداشته باشد)

نمی‌توانست اسم‌ش را هوای خنک بگذارد. دندان‌هایش داشتند با هم مصافحه می‌کردند.
نشسته بود روی صندلی، هوای سرد از صندلی‌های چوبی کمتر به بدن ش منتقل می‌شد.
تنهایی؛ سکوت؛ آرامش.
همه‌اش خوب بود. وقتی برای اولین ‌بار از جلویش رد شد. اصلا ندیدش. شاید زل زده بود به او و فکرش در جای دیگری بود.
ولی می‌دانم که ندیدش.
در دوره بعد پیاده روی شبانگاهی دختر، و قتی به صندلی‌اش نزدیک شد. از سرعت‌ش کم کرد، شاید دوست داشت بیشتر نگاه کند.
چشم از چشم‌های‌ش برنمی‌داشت.
ولی...
نمی‌دانم چند دقیقه گذشت ولی زیاد طول نکشید، اندازه‌ی چند دوری بود که دخترک در دنیای خودش که محدود شده بود به چشم‌هایش، محدوده‌ی محصور پارک برای قدم‌زدن، می‌رفت و می‌آمد.
نمی‌دانم چند قدمی مانده بود به صندلی، ولی سرعت‌ش را کم کرد و کم کرد و کم‌کم...
ایستاد نشت روی صندلی گره‌ی روسری‌اش را باز کرد،
روی‌ش را کرد به سمت‌ش و نگاه‌ش کرد.
...

...................................................................

پ.ن1: آهنگ تمومش کن از آلبوم سلام آخر با صدای احسان خواجه امیری.

پ.ن 2: امروز 13 آبان است.

پ.ن۳ : این نوشته ملهم از یک جریان واقعی است.

پ.ن۴: حال‌م به هم می‌خورد از هر چه اسلحه، به خصوص از نوعه زنانه‌اش.

قمار

sibesowrkh — Sun, 25 Oct 2009 16:49:18 GMT

شرط بسته بود. همه چیزش را هم آورده بود.

می‌گفت: تمام سرمایه‌ام را هم می‌دهم.

گفتم چه؟ چه همه‌ی سرمایه‌ات است؟

گفت: احساسم جسم و جانم حتی عمرم.

رفت.

رفت به این امید که در بزرگترین و شاید آخرین قمار زندگی‌اش شرکت کند.

من هم تنها حس کردم دعا ازم بر می‌آید.

زیاد نگذشت.

...

آمد. دیدم، کبود و نابود است.

گفتم چه‌ات شده؟

گفت: (نه نگفت گریه کرد، نه زار زد، نه داشت فریاد می‌کشید.)

در آغوش من هم آرام نشد.

فقط گفت: باختم. همه چیزم را.

من هم تنها نگاه‌ش کردم و شاید دل چشمهایم برایش سوخت.

آن‌ها همراهی‌اش کردند.

حدیث برای حدیث

sibesowrkh — Fri, 23 Oct 2009 00:29:18 GMT

هرکسی از نگاه خودش به دنیا نگاه می کند.

کاش کمی معرفت روزی‌مان شود.

حضرت علی(ع):

اين دنيای شما در نظر من بی ارزشتر از آب بينی بز است.

..................................

پ.ن: یکی پیامکی فرستاد که حضرت امیر فرمودند:

خوش به حال کسی که تفکر و پرداختن به عیوب خودش او را باز می‌دارد از پرداختن به عیوب دیگران.

من هم سکوت کردم؛ و انشاالله ساکت بمانم.

پ.ن۲: باز هم کانترم صفر شد. از ۳۷ به صفر رسید. این‌بار را می‌دانم برای چه بود.

دیگر نمی‌گذارم، تغییر صفر شود، جز به وقت‌ش.

این‌بار باید اقلا به خودم ثابت کنم که به این آیه ایمان دارم، که:

"الذین قالوا ربنا الله ثم استقاموا تتنزل علیهم الملائکه و الروح..."

شیطان

sibesowrkh — Mon, 05 Oct 2009 09:48:18 GMT

«ابلیس؛

شیطان ما را به بدی نمی‌کشد. ما را به غیر راه درست هم هدایت نمی‌کند. تنها کاری که می‌کند، الویت‌های‌مان را تغییر می‌دهد.»

نمی‌دانم این جملات چقدر، قابل تامل است. ولی احساس می‌کنم، درست باشد. گاهی می‌خواهیم دو کار را با هم انجام دهیم. ولی مهم این است که کدام یک را زودتر انجام دهیم. همین تقدم و تاخر در انجام کار است، که تاثیر آن را می‌رسآند. خوب بودن یا نبودن.

فَکِّر

…………………………………..

پ.ن: ای‌کاش به جایی برسیم، که بدانیم، نمی‌دانیم. بفهمیم که نمی‌فهمیم.

پ.ن: دلم برای‌«ت» تنگ شده، خواهی، نخواهی.

بیچاره

sibesowrkh — Sat, 26 Sep 2009 10:36:18 GMT

بیچاره‌ی مفلس آنقدر به ناداری رسیده بود، که به گدایی افتاد. برای این‌که از بودن‌ش بگوید، آنقدر دروغ می‌گفت که اگر کسی نمی‌دانست دل‌ش کباب می‌شد.

بعد از چند دهه هنوز حمّال عقده‌های سال‌های جوانی‌اش است.

آن‌قدر برای‌ش سنگین بوده که بعد از بیست‌و‌چندسال با آه و ناله یاد می‌کند.

نمی‌دانم، شاید من هم اگر جای‌ش بودم، این‌طور می‌شدم.

.................................

پ.ن1: اگر دایره‌ی دیدمان را وسیع‌تر می‌کردیم، آدم‌های مفلس خودشان را نشان می‌دادند.

پ.ن2: عینک‌م گم شد، داغ دل‌م تازه. یاد«ت» هست؟

پ.ن3: به هر کس اندازه‌ی گلیم‌ش اجازه حرف بده و گرنه فریاد می‌زند.

یادم هست مادر بزرگم می‌گفت به سگ همیشه استخوان بده، اگر گوشت بدهی «هار»(فکر می‌کنم معنی‌اش وحشی‌ست) می‌شود.

یک ساله‌گی محمد حسن

sibesowrkh — Fri, 18 Sep 2009 13:41:58 GMT

دیروز.

25‌شهریور ماه سال قبل:

آمد. از دنیایی دیگر. دکترها به آمدنش امید نداشتند. بعد از این‌که آمد گفتند: نمی‌ماند. ریه‌اش شکل نگرفته و قلب‌ش هم منظم کار نمی‌کند.

راست‌ش من هم باور کرده بودم وقتی که حوالی 2 نیمه شب (بعد از رد شدن از کلی مانع) رفتم به بخش NICU با نوزادی مواجه شدم که شاید دوست نداشتم نگاه‌ش کنم. پرستار وقتی من را دید گفت: آقا این نمی‌مونه. به خانم‌تون بگید بیاد چند شب رو اینجا بمونه.

گفتم: مادرش خالمه، تو بخش قلبه چند طبقه زیر همین بخش. موقع زایمان سکته خفیف کرده الان تحمل نداره.

گفت: برو بیرون آقا...

امروز...

محمدحسنِ من (همه صدایش می‌کنند امیر سجاد).

خیلی لوس شیرین و دوست‌داشتنی‌ست.

روز 14 رمضان به دنیا آمد شب تولد امام حسن‌مجتبی(عج). مادرش نذر کرد، تا 40 روز محمد حسن صدایش کنند. من هنوز هم دوست دارم در آن 40 روز باشم.

........................................

پ.ن1: راست‌می‌گویی.من... بچه برای بزرگ شدن زمان می‌خواهد.

پ.ن2: فال حافظ همه‌اش برای...ست.

پ.ن3: راستی یادم رفت بگویم. تولد«ت» مبارک.

یک سال

sibesowrkh — Sun, 13 Sep 2009 15:52:18 GMT

یک سال گذشت

هرسال که می‌گذرد بزرگ‌تر می‌شویم، کامل‌تر پخته‌تر.

کاش بشود، نه کاش بخواهیم که به خدا هم نزدیک‌تر شویم.

کاش بعد از گذشت یک‌سال وقتی دوباره به روز تولدمان رسیدیم، احساس کنیم که امام زمان(عج) لبخند می‌زند.

...........................

پ.ن: قدر شب قدر در شب 23‌ام مشخص ...

پ.ن۲: شب قدر شب گذشت یک سال، شاید بدترین سال. همراهی با آدم‌هایی که لایق ...شورهای بهشت زهرایند. چقدر سخت است.

پ.ن۳: شب قدر بهترین هدیه‌ست. خوش به حال...

قدر- التماس- تو

sibesowrkh — Wed, 09 Sep 2009 07:42:18 GMT

شب‌قدر.

نمی‌دانم می‌شود قدر دانست یا نه؟

شاید تا قبل از این هر سال در این ایام برای ناکرده‌هایم طلب مغفرت داشتم.

امسال آن‌قدر ... شده‌ام که برای کرده‌هایم روی طلب نداشتم.

نمی‌دانم برای چه هر سال این ایام که می‌شود، این جمله یا مصرع دوباره به ذهن همه می‌آید.

...صد بار اگر توبه شکستی باز آی...

مثل کسی شده‌ام که دست‌ش از همه‌جا کوتاه است، رویش هم نمی‌شود که رو به خدا کند، به بنده‌ها التماس می‌کند.

التماس می‌کند که...

......................................

پ.ن1: برای چند نفری که می‌شناختم و می‌دانستم به خدا نزدیک‌ترند، نوشتم:

«شنیدم درها را گشودند، نواها را .... خوش نواتری و نزدیک تر، دعایم کن»

پ.ن2: دوست ندارم برای‌م بشکنی، یادم هست که «تو»‌ هم نمی‌خواستی؛ نا راستی نکن.

پ.ن3: التماس می‌کند که...

پ.ن4: التماس می‌کنم که دعایم کنید.

کرم و کریم

sibesowrkh — Mon, 07 Sep 2009 08:39:25 GMT

ولادت کریم بود.

کریم‌ابن‌کریم.

من هم در انتظار کرم، افسوس که کرم با کریم دفن شد.

من هم متوقع بیش‌از... .

..........................

پ.ن: فاصله‌ی آدم‌ها با مرگ به اندازه‌ی یک چشم به هم زدن است، باز هم خدا خدائیش را نشان‌م داد.

پ.ن2: مرگ آمد و ... «الان می‌گویم که کاش می‌ماند و می‌رفتم همرایش» کریم باز هم کرامت کرد.

پ.ن3: همه چیز و همه‌کس در خدمت خداست.

پ.ن4: ...

نقش یکی دیگر

sibesowrkh — Sun, 30 Aug 2009 12:03:54 GMT

همه چیز درست، بود. همه‌ی محاسبات. حتی پول‌ها را آماده کرده بود. با این‌که «تو» گفته بود، عاقل باش. عاقلانه صحبت کن. عاقلانه فکر کن.

ولی خوب تصمیم‌ش را گرفته بود. می‌خواست برای رهایی خودش و دیگری. کسی را رها کند، برای همه چیز آماده بود. همه چیز را حساب کرده بود، غیر از...

خیلی جالب و خیلی خوشگل، آن‌قدر که خودش هم خنده‌اش گرفته بود. صبح وقتی رسید سر کوچه با کمال تعجب دید، که شیشه‌های ماشین پایین است و همه‌ی محتویات داشبور هم کف ماشین است. صندوق عقب هم خالی شده بود، لپ‌تاپ، دوربین دیجیتال، و حتی رکوردر دفتر هم در کیف‌اش بود. کیف را بردند.

شناسنامه، کارت ملی، گواهی‌نامه، همه‌ی کارت‌های اعتباری‌اش.

تنها چیزی را که فراموش کرد، آن خدای بالاسر بود.

...

..............................

شاید خوب بود به حرف«‌ت» گوش می‌کردم.

نمی‌دانم با این‌که چند بار قرار شد روی حرف«ت»، حرف نزنم. ولی...